مساحت در برابر عمق :-)

کار کردن روی پروژه های شخصی، پروژه هایی که از صفر تا صد آن را خودتان تعریف و اجرا می کنید، به شما امکان لذت بردن از استقلال در رای، تجربه آزادی در اجرا و پرورش اعتماد به نفس را می دهد. هر روز ایده ی تازه ای به سراغتان می آید و هر شب بر مساحت دانشتان افزوده می شود. 
از طرفی کار کردن روی پروژه های دیگران، با چارچوب مشخص و ساختار از پیش تعریف شده برای تحویل، برای شما محدودیت به همراه دارد، در تعیین اولویت ها، زمان بندی، هزینه ها و روش پیاده سازی. هر روز با چالش بهینه سازی زمان/هزینه/اجرا شروع می شود و هر شب خلاقیت شکوفا شده بر عمق  دانشتان می افزاید.

پیشنهاد می کنم اگر در حوزه فعالیتتان قابل تعریف هست، هر دو را امتحان کنید :-)

پ.ن. چک دوباره کدی که دو سال قبل نوشته ای، مثل این است که برگه املای یک دانش آموز کوچکتر را صحیح کنی، با کلی غلط املایی :دی
۱۴
۲۴ خرداد ۱۲:۱۴ قاسم صفایی نژاد
کار کردن در شرایط ابهام سخته. به ویژه اینکه این ابهام از طرف محیط تحمیل نشه و از طرف دیگران (خودی) تحمیل بشه.

واقعا سخته :(

۲۲ خرداد ۱۷:۱۷ مرتضا دِ
سلام وقت بخیر
ایام به کام


ما  رو دنبال کنید

وبلاگ فیش نگار هستید؟ خود جناب دچار چی شد؟ :-|

۲۱ خرداد ۲۳:۲۷ گندم بانو
منم یه جورایی هر دو رو تجربه کردم.
پروژه‌های شخصی بیشتر به دلم نشستن :)

آزادی اش خیلی بیشتره :)

۲۱ خرداد ۲۳:۱۹ آقاگل ‌‌
هر دو رو تجربه کردم. :)
مورد پی‌نوشت درست مثل داستانی می‌مونه که قبلاً نوشتی و حالا می‌ری بخونیش. اصلا یه وضعی.

اون هم همین طوره :) داستان رو میگم ها

۲۱ خرداد ۲۳:۱۴ دامنِ گلدار
یکی از بهترینهایی که خوندم از پریسا جانم :*
یک سنجاق بده همین حالا ببندمش به خودم :) 

یه سنجاق برای دامن گلدارت :* خوبی عزیز دل پریسا؟ :*

۲۱ خرداد ۲۲:۴۰ ام اسی خوشبخت
من هر دو رو امتحان کردم، هر دو تجربه خوبیه.
تو چک دوباره کد گاهی به فاجعه هایی برخوردم که هرگز صداشو درنیاوردم :))

یعنی نمیشه صداشو درآورد اصلا :) ولی این که آدم می بینه که رشد کرده لذت بخشه :)

۲۱ خرداد ۲۲:۳۲ سید رمضان حسینی
سلام
خیلی دقیق بودن توصیف‌هاتون. هر سه تا! تا الان اینطوری بهشون نگاه نکرده بودم.

سلام ممنونم :)

۲۱ خرداد ۲۲:۲۴ آسـوکـآ آآ
من جفتش رو تجربه کردم
واقعا دوتاش جذابه
لیلی چطوره مامان جان لیلی جان؟

:) خوبه خاله جون :*

۲۱ خرداد ۲۲:۱۸ خانومی ...
:)))
لیلی جونم چطوره ؟ این پست بدون لیلی یه چیزیش کمه !

خوبه خوبه خاله جون :*

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی
موضوعات
سروستاه نامه، سنتور (۲۷)
خوشنویسی، تذهیب (۱۷)
کار، iOS، اندروید (۳۳)
زندگی بهتر (۶۹)
یاد ایام (۲۸)
مهلا (۲۰)
صابرانه (۴۳)
از این روزها (۱۰۸)
یک سال بدون... (۱۲)
خانه دوست کجاست؟ (۲۰)
آشپزی، خام گیاهخواری (۱۹)
نی‌نی گولو، لیلی (۶۱)
کتابخوانی (۳)
مشاوره (۷)
آخرین نوشته ها
شب زنده دار :-|
بلاد کفر
معنا
نور کم انتهای آشپزخانه
مسئله
سفر
بی‌تجربه :-)
آیلین
شالاپ-شلوپ
دایره امن
محبوب ترین نوشته ها
لیلی، نام دیگر عشق است...
امن‌سازی
مادرانگی :)
کوچولو بیا*
خواهرانه :-)
مسئله
خسته نباشید...
ارزش
بد غذا :-)
جان، لیلی لیلی
پربیننده ترین نوشته ها
مهاجرت
هَکَلچه :-)
شفایافتگان
لالایی لیلی :)
بی کلید در* :-)
مادر شوهر
کوچولو بیا*
مادرانگی :)
"هل اتی" کجا رفت؟
لیلی، نام دیگر عشق است...
نوشته های پر بحث تر
هَکَلچه :-)
کوچولو بیا*
لیلی، مثلِ پری
خب تا آخرش رو بگو :-|
لیلی، نام دیگر عشق است...
دوبله وسط :-)
پسر یا دختر! مسئله این است...
بی کلید در* :-)
آشپز که دو تا شد...
شهاب الدین*
تاریخچه نوشته ها
پیوند ها
گروه نرم افزاری پرکا
دامن گلدار اسپی
تیرمن
جولیک
نارخاتون
یک آشنا
آقاگل ملت
ذهن زیبای یلدا
faella
توکا
وقتی فاطمه روز به روز بزرگتر می‌شود
یک مترسک
وایسیـ ورسا
سیناپس های نارنجی
می‌خواهم فاطمه باشم
غرور شکسته
فیلوسوفیا
پرتقال دیوانه
حریری به رنگ آبان
در دیار نیلگون خواب
دکتر میم
خانومی جانم
روزنوشت های میم صاد
پنجره می‌چکد
ریشه در باد
حنا
زندگی به سبک ام اس
لافکادیو
طراح قالب : عرفـــ ـــان قدرت گرفته از بلاگ بیان