شالاپ-شلوپ

لیلی رو برده بودم مدرسه طبیعت (باغ گیاهشناسی)، بارانی می‌بارید بی‌امان...

وسط اون همه گل و لای و اردک و خرگوش و سگ، لیلی با دست‌های یخ، لپ‌های یخ دست من را می‌کشید که این ور و اون ور بریم و شالاپ شلوپ می پرید تو گودال‌های آب و می‌خندید...

و من فکر کردم از کی ما به این نتیجه رسیدیم که روزهای بارونی بچه‌ها رو نبریم بیرون؟ که اگه ببریم و لپ‌هاشون سرد بشه سرما می‌خورن؟ از کی این همه از سرماخوردگی بچه‌ها ترسیدیم که نفهمیدیم بچه‌ها تو خانه‌های بازی که هزار تا ویروس تو هوای گرفته‌اس روی هم چپیده شده سرما می‌خورن نه وقتی از سرما لپ‌هاشون گل انداخته و از ته دل می‌خندن...

۲۰
۲۳ آبان ۱۱:۵۷ چوگویک ...
اصلا تجربه میگه بچه اینجوری ایمنی قوی تری پیدا میکنه
مثل من که سخت مریض میشم چون خانواده ام اصلا و ابدا پاستوریزه بار نیاوردنم :دی

عالیه، پاستوریزه بودن در سنین کم باعث میشه سیستم ایمنی بچه خوب قوی نشه

۲۳ آبان ۰۰:۱۰ آسـوکـآ آآ
ای کاش منم همسن لیلی بودم :(

:) یادش بچگی هامون بخیر

۲۲ آبان ۲۳:۳۳ محمود بنائی
باورم نمیشه لیلی راه میره! چقدر زمان زود میگذره.
چقدر خوب، اصلا بچه باید مقاوم بشه چه بارون چه آفتاب، آب بازی کنه، گل بازی کنه، از تاب و سرسره بره بالا و پایین، بدوه و سر وصدا کنه و شهر را به هم بریزه :) 

خودم هم باورم نمیشه، داره میشه ۱۸ ماهش کم کم

۲۲ آبان ۲۲:۲۸ ام اسی خوشبخت
چقدر زیبا و چقدر حیف.
یادمه بچه بودیم تا برف میبارید مشغول برف بازی بودیم, تو باغچه حیاط مادربزرگ غار برفی درست میکردیم و ساعت ها اون تو بازی میکردیم و سرما هم نمیخوردیم یا حتی اگه میخوردیمم تاثیری روی دفعات بعدی نداشت و همچنان ادامه میدادیم.

خونه مادربزرگه برامون یه دایره امن بود به شعاع بی نهایت :)

۲۲ آبان ۲۲:۱۶ یک آشنا
امم ، آره واقعا ، یه نظریه دارم که میگه وقتی از چیزی لذت میبری ، انجامش بده و نترس ، باران هم یکی از اون لذت هاست ، مخصوصا برف ، هعی کو دیگه برف ، همین روزهای بارانی و برفی میشه خاطره حتی اگر خدایی نکرده سرما بخوری ، یادم میآد وقت هایی رو که مثل موش آب کشیده شده بودم توی بارون و میچسبیدم به چراغ نفتی تا دست و پام خشک بشه ، آخ چه لذتی داشت !
خوش به حال لیلی که همچین خاطره هایی خواهد داشت

یادش بخیر آشنا، یادش بخیر :)

۲۲ آبان ۱۷:۳۰ آقای مُرَّدَد
دلم گِل‌بازی خواست

چقدر هم که کیف داره

۲۲ آبان ۱۵:۳۵ مهدی صالح پور
هشتگ: حرف حساب

:دی

۲۲ آبان ۱۴:۱۹ صبورا کرمی🦄
چه پست خوبی بود :)

:)

۲۲ آبان ۱۰:۳۰ مرتضا دِ
هشتگ بزن
جزوه لیلی داری :)

:دی

۲۲ آبان ۰۹:۴۸ منتظر اتفاقات خوب (حورا)
همیشه حسرت بچگیم این بود که وقتی برف می‌بارید مامان نمی‌گذاشت بریم حیاط آدم برفی درست کنیم. حتی یه بار منو گذاشت پشت پنجره رفت واسه من آدم برفی درست کرد مبادا که سرما بخورم:/
بعد که بزرگ شدم، حیاطی نداشتیم و من می‌رفتم توی ایوونمون آدم برفی درست می‌کردم:-)))
دلم آدم برفی خواست اصلا:-)

عزیز دلم :*

۲۲ آبان ۰۸:۵۷ خانومی ...
منم دلم خواست برم توی چاله های آب بالا و پایین بپرم .
سری بعدی دیگه نوبت گِل بازیه ^_^

خیلی مدرسه خوبیه گل بازی داره شن بازی خاک بازی ... آب بازی :دی

۲۲ آبان ۰۵:۱۵ آقاگل ‌‌
خودتونم امتحانش می‌کردید. :)
اصلاً الان منم هوس کردم برم بپرم توی چالۀ آب سر کوچه‌مون. :))


خودم که عشق می کنم تو اون همه شن و گل و لای و ...

۲۲ آبان ۰۲:۱۹ پشمآلِ پشمآلو
وای چق قشنگ 8}

:) خوشی های کوچک زندگی

۲۲ آبان ۰۱:۴۹ ابوالفضل ...
هرچی بچه‌ها رو حساس تر بار بیاریم آسیب‌پذیرتر می‌شن. یادمه یه بار با جمع فک و فامیل رفتیم بیرون شهر. بچه‌ها رفتن بازی کنن. به یه قسمت آب مونده و آلوده دست زدن و همون شب بچه‌ی یکی از فامیلا که خیلی نازنازی بارش آوردن مریض شد و اون بچه‌ی فامیل دیگه که بیست و چهار ساعت تو خاک و خله هیچیش نشد!

ایده درستیه :)

۲۲ آبان ۰۱:۴۶ ابوالفضل ...
حالا جواب نمی‌دید به کامنتا ولی خب می‌خونیدشون؟! 😁

:) همه شون رو، دونه به دونه، با عشق و لذت فراوان

۲۲ آبان ۰۱:۱۵ آشنای غریب
معمولا ویروس سرماخوردگی تو هوای سرد زنده میمونن
برا همینه که زمستونا بیشتر سرما میخوریم 
میگن قطب جنوب کسی سرما نمیخوره : اونجا هم ویروسها از شدت سرما میمیرن

تا اطلاعات بعدی خدانگه دار:)))

تو هوای گرم هم زنده می مونن خب :)‌ تو فضای بسته خانه های بازی،‌ اتاق های دم کرده مهدکودک،‌ عفونت ها هی رشد می کنند و هی منتقل میشن

چه حس خوبی داره
منم با نظرتون کاملا موافقم به نظرم لباس گرم میشه جلوگیری کرد از سرماخوردن جلوگیری کرد

بله بله :)

۲۲ آبان ۰۰:۳۳ جناب منزوی
یعنی آب بازی اولین و آخرین عشقه بچه هاست :)

عاشق آب بازی هستن، همه شون تقریبا

خیلی لذت‌ها رو از بچه‌هامون گرفتیم. می‌شه گفت ظلم کردیم در حقشون...
آره سرماخوردگی هم می‌تونه خطرناک باشه ولی با لباس گرم همه‌چی حل می‌شه. یا خوردن یه مایع گرم همونجا. بدنش که گرم باشه سرما نمی‌خورم... ممنون که گذاشتی لیلی لذت ببره. :) :*

عزیزی :)

۲۱ آبان ۲۳:۵۹ واران ..
میتونم حس کنم چه ذوقی کرده لیلی هناسم :*

پستتو دوست داشتم و تلنگرت رو پریسا گیانم ❤😘
ممنونم 



سلام :)

سلام واران گیانگم :* خوبی؟

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی
موضوعات
سروستاه نامه، سنتور (۲۷)
خوشنویسی، تذهیب (۱۷)
کار، iOS، اندروید (۳۳)
زندگی بهتر (۶۹)
یاد ایام (۲۸)
مهلا (۲۰)
صابرانه (۴۳)
از این روزها (۱۰۸)
یک سال بدون... (۱۲)
خانه دوست کجاست؟ (۲۰)
آشپزی، خام گیاهخواری (۱۹)
نی‌نی گولو، لیلی (۶۱)
کتابخوانی (۳)
مشاوره (۷)
آخرین نوشته ها
شب زنده دار :-|
بلاد کفر
معنا
نور کم انتهای آشپزخانه
مسئله
سفر
بی‌تجربه :-)
آیلین
شالاپ-شلوپ
دایره امن
محبوب ترین نوشته ها
لیلی، نام دیگر عشق است...
امن‌سازی
مادرانگی :)
کوچولو بیا*
خواهرانه :-)
مسئله
خسته نباشید...
ارزش
بد غذا :-)
جان، لیلی لیلی
پربیننده ترین نوشته ها
مهاجرت
هَکَلچه :-)
شفایافتگان
لالایی لیلی :)
بی کلید در* :-)
مادر شوهر
کوچولو بیا*
مادرانگی :)
"هل اتی" کجا رفت؟
لیلی، نام دیگر عشق است...
نوشته های پر بحث تر
هَکَلچه :-)
کوچولو بیا*
لیلی، مثلِ پری
خب تا آخرش رو بگو :-|
لیلی، نام دیگر عشق است...
دوبله وسط :-)
پسر یا دختر! مسئله این است...
بی کلید در* :-)
آشپز که دو تا شد...
شهاب الدین*
تاریخچه نوشته ها
پیوند ها
گروه نرم افزاری پرکا
دامن گلدار اسپی
تیرمن
جولیک
نارخاتون
یک آشنا
آقاگل ملت
ذهن زیبای یلدا
faella
توکا
وقتی فاطمه روز به روز بزرگتر می‌شود
یک مترسک
وایسیـ ورسا
سیناپس های نارنجی
می‌خواهم فاطمه باشم
غرور شکسته
فیلوسوفیا
پرتقال دیوانه
حریری به رنگ آبان
در دیار نیلگون خواب
دکتر میم
خانومی جانم
روزنوشت های میم صاد
پنجره می‌چکد
ریشه در باد
حنا
زندگی به سبک ام اس
لافکادیو
طراح قالب : عرفـــ ـــان قدرت گرفته از بلاگ بیان