خسته نباشید...

چقدر برای خودمان حق خسته شدن قائل هستیم؟

من... تقریباْ هیچی :دی و به این نتیجه رسیدم که بیشتر اوقات در اوج خستگی احساس درماندگی می‌کنم که چرا بیشتر نمی‌توانم؟ 

درماندگی می‌شود خشم، خشم می‌شود غصه :) غصه تلنبار می‌شود، حوصله ندارم، پاداش سریع می‌خواهم، در زمان خاکستری غوطه‌ور می‌شوم.


رویکرد بهتر این است: پریسا جانم من درک می‌کنم خسته هستی،‌ کمی بیشتر استراحت کنی تا بهتر شوی :*

۲۲
خیلی شیطون بودم !

شیطنت از چشم سیاهت می ریزه :))))

متاسفانه یا خوشبختانه خیلی وقتا یا کارها خروجی نداره، یا کارمون خیلی دیر به نتیجه می رسه.
از 6 ماه پیش یه پروژه برنامه نویسی رو شروع کردم. دیگه حتی حس اینکه یک خط کد اضافه کنم ندارم. فقط دوست دارم تموم بشه. خستم کرده. :D

باید ببینید چرا حستون از دست رفته؟ انگیزه تون چی شده؟ این مهمه

۲۳ ارديبهشت ۲۲:۰۴ علیرضا قاسمی نژاد
خسته نباشی استراحت کن پس

ممنونم

منم همینجورم 
چقدددددر هم بده لعنتی 

چه کنیم پری جان؟ با خودمون مهربان باشیم یه کمی 

۲۲ ارديبهشت ۱۹:۱۸ مهدی صالح پور
بنده هم جمله آخر رو بهتون پیشنهاد میکنم. :) واقعا استراحت توی حالِ آدم موثره. خیلی... فراتر از حد تصور.

موافقم صد در صد :)

من تازگی کلیییییییی برای خودم حق خسته شدن قائلم تا جایی که دیگه به نظرم دارم میرم سمت تنبلی!!!

مرزش معلومه به نظرم، تا وقتی با خودمون مهربونیم به سمت تنبلی نمیره، چون انگیزه پیدا می کنیم برای ادامه راه :)

۲۲ ارديبهشت ۱۸:۱۷ قاسم صفایی نژاد
به قولی: 
کی خسته است؟ دشمن!

تکبیر :)

۲۱ ارديبهشت ۲۳:۰۴ جولیک ‌‌‌‌‌
خیلی. اصن من همه ش تو استراحتم، هیچ غلطی نمی کنم با زندگیم:))

نه نه نه :) اصلا همین که میگی هیچ غلطی نمی کنم خودش نامهربونی با خودت هست و خوب نیست :) باید با خودت همدردی کنی یه کمی :*

۲۱ ارديبهشت ۱۹:۴۵ ابوالفضل ...
نمی دونم. ولی خب این چند وقته به صورت غیرارادی خیلی به خودم استراحت می دم مثل امروز. کلی کار داشتم ولی بی خیال همشون شدم...
اما این استراحتی که از روی اختیار نباشه رو دوست ندارم.

آدم وقتی اختیاری استراحت می کنه حالش خوب میشه، به نظرم چون با خودش مهربونی می کنه :)

۲۱ ارديبهشت ۱۹:۴۰ ام اسی خوشبخت
گاهی باید یک خداقوت جانانه به خودمان بگویم و استراحت کنیم, به همین سادگی :)

با خودمان مهربان باشیم :)

۲۱ ارديبهشت ۱۶:۱۱ :: فروردین ::
منم بعضی وقتا خیلی خسته میشم...ولی  حتی تو اون تایم استراحت هم عذاب وجدان کارای باقی موندم خفه ام می کنن :(

معضلی به اسم زمان های خاکستری :(

قطعا هیچی ! یک آشنا غلط بکنه خسته بشه ! 
همین احساسی رو که میگی پیدا میکنم ، ولی بهش دقت نکرده بودم اینطور که شما توضیح دادی ، درسته 
اما ای کاش خستگی ها مون جسمی باشه ، نه روحی 
ای کاش ...

خستگی روحی هست که داره همه مون پیر می کنه :(

بعد آدم می‌افته توی این ورطه‌ی من که هیچ کاری نمی‌کنم پس چرا برای هیچ کاری وقت ندارم :|

کامنت آقاگل :)

۲۱ ارديبهشت ۰۹:۴۲ محمود بنائی
واقعا آدم باید گاهی به خودش استراحت بده، تهش که چی؟ 

دقیقا

همین پست رو بذاریم کنار پست زمان خاکستری. درمورد خودم دارم میگم. ظاهراً فکر می‌کنم سرم شلوغه. مثل چی کار می‌کنم. به خودم هیچ استراحتی نمی‌دم. ولی وقتی میام اون زمانای سیاه سفید رو نگاه می‌کنم می‌بینم نه. زیادم این شکلی نیست. فقط چون زمانای استراحتمون قابل تفکیک نیست متوجهش نیستیم. و تازه هیچ کمکی هم به دراومدن خسته‌گیمون نمی‌کنه. :|

تحلیل بی نظیری بود :)

خسته نباشید :)

مرسی :)

۲۱ ارديبهشت ۰۱:۱۲ خانم کوچیک
جدا اگه مبتلا به مرضِ سریع خواستن و میل به دیدن فوری نتیجه باشیم اونم از نوع حادش،چیکار می‌تونیم بکنیم که کم‌کم خوب و نرمال بشیم؟
این‌که مثلا من شروع به مطاله‌ی فلان کتابی می‌کنم،در طول مطالعه مدام به لیست کتاب‌های نخوانده‌ام فکر می‌کنم و مدام تو دلم سر خودم جیغ می‌زنم که زود باش بدووو باید اینو بخونی و تیکش بزنی و بری سراغ بعدی و دیر شد و دیگه چقتی نمونده و این صحبت‌ها.بعد کم کمک ناامیدی میاد سروقتم و کار و نصف‌کاره رها می‌کنم.
خلاصه که اصلا یه وضعی-__-

باید از کمال گرایی دست برداریم و با خودمون مهربون باشیم خانم کوچیک :) خیلی سخته ولی تنها راهش همینه،‌ نه باید توی سر خودمون جیغ بزنیم، بلکه باید به خودمون دلداری بدهیم که خیلی هم خوبیم :)

اره =))
ولی من فکر کنم بیش فعالی چیزی باشم ، یه ذره آروم و قرار ندارم ! مثلا الان داشتم پارچه برش میزدم :/

بچه شیطونی بودی ها :* هنوز هم شیطونی معلومه

۲۱ ارديبهشت ۰۰:۲۵ آشنای غریب
نمیدونم 
ولی شاید الان تنبلم ولی بچه که بودم اون قدر بازی میکردم که دیگه کلا  وا میرفتم

توخونه خیلی خیلی بزرگ مادر بزرگ
یادش بخیر:(

یادش بخیر واقعا...

۲۰ ارديبهشت ۲۳:۳۸ بهارنارنج :)
وای منم هیچ جوره از خودم راضی نمیشم:(بدتر اینکه عصبی که میشم دیگه واقعا حوصله هیچی ندارن و هیچ کاری هم نمیتونم بکنم.این عصبی ترم میکنه

باید با خودمون مهربان تر باشیم سمیرا :( هیچ راه دیگری نمونده

۲۰ ارديبهشت ۲۳:۱۴ پشمآلِ پشمآلو
من خیلی برا خودم این حقو قائلم و تا جان در بدن دارم استراحت میکنم:/:دی

من باید همه اش با شما معاشرت کنم :)))

۲۰ ارديبهشت ۲۳:۱۳ آسـوکـآ آآ
خسته نباشی جانم، کمی استراحت کن و این صُبتا :)

ممنونم عزیزم :*‌ عادت نکردیم به استراحت :)

منم هیچی ، بعد خسته که میشم به زمان و زمین گیر میدم ، بیشتر به آقای همسر گیر میدم که چرا نشستی ؟ چرا داری استراحت میکنی ؟ اصلا تو چرا غذا میخوری ؟؟
طفلک آقای همسر :(

:) بیا با هم بیشتر استراحت کنیم خانومی جانم :)‌ یه مورد مشترک خفن با هم پیدا کردیم در خودشناسی :))))

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی
موضوعات
سروستاه نامه، سنتور (۲۷)
خوشنویسی، تذهیب (۱۷)
کار، iOS، اندروید (۳۱)
زندگی بهتر (۶۴)
یاد ایام (۲۸)
مهلا (۱۹)
صابرانه (۴۳)
از این روزها (۸۷)
یک سال بدون... (۱۲)
خانه دوست کجاست؟ (۱۷)
آشپزی، خام گیاهخواری (۱۹)
نی‌نی گولو، لیلی (۵۰)
کتابخوانی (۳)
آخرین نوشته ها
امن‌سازی
ابهام
بد غذا :-)
خسته نباشید...
کتاب کودک :)
کارگاه مادر و کودک :)
مثل گورخر :)
هر چه بیشتر، بهتر :-|
خارها گل می شود :-)
پیری* و هزار دردسر :)
محبوب ترین نوشته ها
لیلی، نام دیگر عشق است...
مادرانگی :)
امن‌سازی
کوچولو بیا*
خسته نباشید...
یکی بود، یکی نبود
ارزش
بد غذا :-)
دوبله وسط :-)
اشک و لبخند
پربیننده ترین نوشته ها
مهاجرت
هَکَلچه :-)
شفایافتگان
بی کلید در* :-)
کوچولو بیا*
مادر شوهر
مادرانگی :)
لالایی لیلی :)
لیلی، نام دیگر عشق است...
دوبله وسط :-)
نوشته های پر بحث تر
هَکَلچه :-)
کوچولو بیا*
لیلی، مثلِ پری
خب تا آخرش رو بگو :-|
لیلی، نام دیگر عشق است...
دوبله وسط :-)
پسر یا دختر! مسئله این است...
بی کلید در* :-)
آشپز که دو تا شد...
گاه اندوه من
تاریخچه نوشته ها
پیوند ها
گروه نرم افزاری پرکا
دامن گلدار اسپی
تیرمن
جولیک
نارخاتون
یک آشنا
آقاگل ملت
ذهن زیبای یلدا
faella
توکا
وقتی فاطمه روز به روز بزرگتر می‌شود
یک مترسک
وایسیـ ورسا
سیناپس های نارنجی
می‌خواهم فاطمه باشم
غرور شکسته
فیلوسوفیا
پرتقال دیوانه
حریری به رنگ آبان
در دیار نیلگون خواب
دکتر میم
خانومی جانم
روزنوشت های میم صاد
پنجره می‌چکد
ریشه در باد
حنا
زندگی به سبک ام اس
لافکادیو
طراح قالب : عرفـــ ـــان قدرت گرفته از بلاگ بیان